fenomena 2

Tanda Al-fana

Sembahyang orang yang cinta

ialah memfanakan diri

sementara sembahyang orang awam

ialah rukuk dan sujud.

Setengah mereka yang fana (lupa diri sendiri)

dalam satu tajali zat dan kekal

dalam keadaan itu selama-lamanya.

Mereka adalah Majzub yang hakiki.

Sufi itu mulanya satu titik air

dan menjadi lautan.

Fananya diri itu meluaskan kupayaannya.

Keupayaan setitik air menjadi keupayaan lautan.

Dalam keadaan fana,

wujud Salik yang terhad itu dikuasai

oleh wujud Allah yang Mutlak.

Dengan itu Salik tidak mengetahui dirinya

dan benda-benda lain.

Kewalian ialah melihat Allah melalui Allah.

Kenabian ialah melihat Allah melalui makhluk.

Dalam kewalian tidak ada bayang makhluk yang wujud.

Dalam kenabian makhlik masih nampak

di samping memerhati Allah.

Kewalaian ialah peringakat fana

dan kenabian ialah peringkat baqa

Tidak ada pandangan yang pernah melihat Tajalinya Zat.

Jika ada pun ia mencapai Tajali ini,

maka ianya binasa

dan fana kerana Tajali Zat

melarutkan semua cermin penzohiran.

Firman Allah yang bermaksud :
Sesungguhnya Allah meliputi segala-galanya.

(Surah Al-Fadhilah:54)

Tajali bererti menunjukkan sesuatu pada diriNya

dalam beberapa dan berbagai bentuk.

Umpama satu biji benih menunjukkan dirinya

sebgai beberapa ladang

dan satu unggun api menunjukkan dirinya

sebagai beberapa unggun api.

Wujud alam ini fana (binasa)

dalam wujud Allah.

Dalilnya ialah Firman Allah

dalam Surah An-Nur:35 yang bermaksud;
"Cahaya atas cahaya,

Allah membimbing dengan cahayanya

 sesiapa yang dikehendakinya."

dan "Allah adalah cahaya langit dan bumi."

Muraqobah ialah memfanakan hamba akan afaalnya

dan sifatnya dan zatnya dalam afaal Allah,

sifat Allah dan zat Allah.

Al-Thomsu atau hilang

iaitu hapus segala tanda-tanda sekelian pada sifat Allah.

 Maka iaitu satu bagai daripada fana.